snilld þessi vaktavinna

Mér líður svona pínu aðeins eins og ég sé að svíkjast um í vinnunni. Ég byrjaði formlega að vinna á Elliheimilinu á þriðjudaginn og vann svo líka miðvikudag og fimmtudag, og síðan hef ég ekkert þurft að mæta......á að vísu kvöldvakt í kvöld.
Það var samt eitt sem mér var ekki alveg gerð grein fyrir þegar ég byrjaði þarna, jú að sjálfsögðu var mér gert grein fyrir þagnarskyldunni..........en það hefði í rauninni átt að segja mér að maður ætti að halda því leyndu að maður ynni þarna í aðhlynningu........það er víst voða fyndið. Og víst voða fyndið að spyrja hvort maður eigi hjúkkubúning heima, sem ég á ekki. (ég veit ekki hvort ég átti að fara heim með þennann sem spurði og máta búninginn fyrir hann, eða hvað?)

Ásta, er síminn týndur?

Sko nú mótmæli ég, þetta er ekki hægt. Maður reynir að senda fólki sms, marg oft, og það svarar ekki, maður reynir marg oft að hringja og aldrei nær maður í þetta fólk, núna síðast náðist ekki í þetta númer, það sagði alla vegana kerlingarbeyglan



Annars er Bakaríspliktinni lokið, byrja í nýju vinnunni á mánudaginn, og það besta er að ég á frí um verslunarmannahelgina, frá fjögur á föstudegi til fjögur á mánudegi, svona sirka, er það ekki gaman? og til að toppa allt þá verð ég víst 25 á frídegi verslunarmanna, hvað finnst ykkur um það?

jæja fyrst þið eruð farin að rukka

Jæja það er gott að einhver les, því það nennir enginn að lesa spænska-bloggið mitt, nú er ég búin að senda öllum sambýlingunum mínum slóðina, og enginn les, og enginn kommentar og enginn skrifar í gestabókina, ég hlýt að vera svona leiðinleg á spænsku........vá!

Ha......ég lét vinkonu mína hafa mig útí svoltið mjög sniðugt í kvöld.........fund hjá Sálarrannsóknar félaginu.........og mér til mikils léttis var þetta ekki hópur fólks sem sat í hring í andaglasi.........hins vegar vorum við að prófa að lesa í bolla............síðan var farið í íhugun, ég fylgdi að vísu voða lítið þessarri íhugun...............var komin í að leysa vandamál mín, eina ferðina enn, og meðtaka fréttir sem ég hafði fengið í gegnum símann stuttu áður en ég fór af stað....maður á ekki að láta fyrrverandi koma sér í uppnám.
...kannski er hann minn broddgöltur. (stór broddgöltur í bollanum mínu, e-h sem stingur og sýgur úr þér orku.........ef minnið glepur ekki)

En jæja nú er síðasta vikan í bakaríinu upprunnin, þetta tími nostalgíu, ég er rosalega fegin að vera losna úr þessarri vinnu en ég á eftir að sakna fólksins, sú sem ég þoldi ekki er hætt.
Nú eru nýjir tímar að byrja

Talandi um að eldast

Ég var sofnuð uppúr klukkan níu í gærkveldi !!! Og það á föstudagskvöldi! Ekkert partý og ekki neitt. Ég hafði að vísu vaknað við HELVÍTINS ++??+'*+ dimiteringuna þarna um nóttina................það gleymdist víst að segja þessum bjánum að það ætti bara að vekja kennarana ekki allann bæjinn. Síðan dreif ég mig í skokka uppúr sex og síðan í vinnunna, þannig að það endaði með að ég var sofnuð áður en "Það var lagið" þátturinn var búinn, ekki það ég sjái eftir því að hafa misst af helmingnum að honum...........................annars velti ég því mikið fyrir mér hvaða snillingi hafi dottið í hug að bjóða Hemma Gunn starf í sjónvarpi,,,,ja eða nokkrum öðrum ljósvakamiðli, er enginn búinn að fatta það (nema ég ) að þessum manni skuli í lengstu lög halda frá sviðsljósinu, í guðana bænum setjiði allavega á "silent" þegar maðurinn byrjar að hlægja!!!!!!


Annars varð uppi fótur og fit (er þetta virkilega sagt svona????? Fótur og fit??? Hvernig fit? Sundfit???) í gærmorgunn. Pabbi fann ekki lyklana af vinnubílnum. Maðurinn mun nú seint teljast til fundvísustu manna á landinu.......eiginlega er hann bara ekkert fundvís...........svo við vorum nú ekki lengi að úrskurða að þetta væri fyrir einhvern sauðshátt hjá honum sem þessir lyklar fyndust ekki. í hádegishléinu mátti öll fjölskyldan spenna á sig sundfitin og leita og svo leita meira, á öllum stöðum sem hann setur lykla á þegar hann týnir þeim, á ólíklegustu stöðum, og ja á enn ólíklegri stöðum. Samt man mamma eftir lyklunum á eldhúsbeknum þegar hún fer í ræktina þarna um morgunninn.........leitin gekk svo langt að eldavélin var tekin framm....................síðan finnast lyklarnir í íþróttatöskunni hennar móður minnar, þá hafa þeir sópast ofan af bekknum ofan í töskuna og hún farið með þá í ræktina.................það er kannski ekkert skrýtið að karl faðir minn finndi ekki lyklana.....

Svona verða slúddurnar........

til.
Ég frétti það í gær að einn af þessum litlu frændum mínum hefði keypt sér hús um helgina og borgað einar 5-6 millur fyrir. Það kom mér svoltið opna skjöldu að ég væri að frétta þetta svona bara útí bæ, svona sérstaklega af því að ég hafði hitt mömmu hans á laugardag og hún hafði ekki minnst á neitt. Reyndar kom þetta henni móður minni líka nokkuð í opna skjöldu þegar ég fór að spurja hana út í þessar fregnir í hádeginu, hún hafði nú hitt móður drengsins deginum áður og hafði hún enn ekkert minnst á þettað.
En í gær var heppnin með mér, ég þurfti ekki að lifa lengi í þessarri óvissu, kærasta frænda mins labbaði inn. Reyndar hafði hún ekki heldur frétt að hann væri búinn að kaupa húsið en hann hafði hins vegar farið og skoðað það.........................en var ekki búinn að kaupa það.

Æji ég passa ekki

Vitiði ég er ekki alveg að höndla líf mitt þessa stundina. Mér finnst ég ekki alveg passa inn í það. Er að koxa á vinnunni, finnst flestallir staðnaðir í kringum mig o.s.frv. Og svo á ég að mæta og syngja í fimmtugsafmæli í kvöld...............................hjá einum kórmeðliminum.....þannig að þetta er eiginlega partý, sem ég mun sennilega ekki passa inn í. Við erum að tala um elsti kórmeðlimurinn er gamli dönskukennarinn minn, hann er kominn á ellilífeyri.
Já ég er hreinlega ekki að höndla þetta líf, djöfull hlakka ég til að komast héðan í haust.

Ættingjaheimsókn dauðans

Ég lenti í heimsókn til frænku minnar um daginn. Það í sjálfu sér er nú ekki til frásögu færandi nema þessi vel menntaða kona á fimmtugsaldri virðist alltaf þurfa að vera gefa mér ráðleggingar um það hvernig ég á að haga lífi MÍNU, þ.e. segja mér hvað ég ætti að vera að gera í stað þess sem ég er að gera (engin leið að gera alla ánægða), og oft og iðulega virðist flaumurinn berast “ástar”málum mínum.(alltaf jafn gaman að ræða það við ættingja)
–“Eru engir sætir strákar í spænskunni?”(þetta var á öðru árinu mínu)-“Jú jú þessir 2 eru voða sætir” : )
Núna í þetta skiptið snérust málin um það að ég væri nú að verða 25 ára og þurfi því endilega að fara gifta mig, já það eru hennar orð GIFTA MIG!!! (maðurinn hennar stakk reyndar upp á því að ég færi í kolaportið, þ.e. ekki til að gifta mig, heldur til að finna mann). Sem sagt ættingjaheimsókn dauðans.
Hvar finnur maður annars svona........ menn? Ég er búin að prófa djammið, og ekki virtust þessir tveir í spænskuni hafa áhuga........ Annars virðist ég vera alveg einstaklega lunkin í að laða að mér svona súper pesado náunga(þreytandi, uppáþrengjandi), sem engin leið virðist að losna við. Ég gleymi aldrei einum bókmenntafræðinema sem ég hitti einu sinni í miðborg Reykjavíkur. Hann var sko klisja. Ræddi við mig um spænska kvikmynd sem komið hafði út á vídjói vikunni áður, sem hvorugt hafði séð og hnykkti svo út með Manu Chao, allt eftir það að ég hafði sagt honum að ég væri að læra spænsku, ég held ég hafi alveg átt að falla fyrir honum bara fyrir að geta nefnt eina spænska kvikmynd, sem hafði komið út á vídjói vikunni áður og var auglýst í gríð og erg og af því að hann gat sagt Manu Chao, hver veit ekki hverjir þeir eru? Ég man hvað mér þótti þessi strákur brjóstumkennanlegur, hann skaut sig gersamlega í fótinn, þetta hefði virkað á stelpurnar sem höfðu VERIÐ á Spáni, þarna á þessum tíma hafði ég engann áhuga á Spáni. Aldrei hefur leiðin niður á Lækjartorg frá Hverfisbarnum virtst jafn löng og það hefði verið óskandi að ég hefði fattað að lát’ann hafa annað númer en mitt eigið, það hefði sparað margra vikna stokkeringu.
Svo var það sá nýfráskildi sem króaði mig af inni á klósti og fræddi mig um þá fyrrverandi..........sá svo greinilega eftir því og tók svo þann pólinn í hæðina að heilsa ekki daginn eftir, mánuðina á eftir, bara alls ekki. Sumir eru greinilega ekki að höndla áfengið.
Svo er það sá síðasti sem elti mig um allann barinn, sama hvað ég snéri upp á mig, og elti mig langleiðna heim. Ég var orðin hálf hrædd við hann, og farin að hafa áhyggjur af því að ég myndi þurfa að skella útidyrahurðinni á nefið á honum eða láta pabba henda honum út, ja eða Helga bróður.
(Svo er verið að tala um að stelpur séu þurfandi/needy)
Hvað er að?
Ég neita að taka sökina alfarið á mig. Jú auðvitað gæti ég verið dónalegri og meira fráhrindandi en.............kannski lítið á því að græða. Ætlí fleiri eigi við þetta vandamál að stríða?
En hvað gengur fólki til að vera yfirheyra ættingja sína um einkamál þeirra. Mínir ættingjar eru heppnir að ég tek svona spurningar ekki nærri mér, en mér finnst þær leiðinlegar. Og í þetta skiptið gekk hún frænka mín fram að móður minni, henni fannst þetta fullmikil stjórnsemi. Og til hvers að spyrja? Ef þú ert að byrja samband og vilt ekki að það fréttist, segirðu ekki frá því. Ef þú ert í sambandi og það má fréttast, þá fréttist það örugglega, alla vega í minni fjölskyldu.
Annars er ég að að hugsa um það að setja svið leikþátt næst þegar þessi frænka fer út í þessi mál, láta hana fá taugaáfall. Væri það ekki fyndið ef ég brotnaði saman hjá henni og segði að þeir séu allir svo vondir við mig og bla bla bla. Væri það ekki frábært atriði? Hún myndi örugglega ekki spyrja aftur, þ.e. eftir að ég springi úr hlátri

Afhverju?

Nei ekki afhverju ég? Heldur bara afhverju?

Það er eitt sem ég er búin að pæla í lengi. Afhverju er talað um að það sé óhollt að gleypa vínberjasteina? Maður hefur heyrt að það geti stíflað botnlangann og síðan geti líka farið að vaxa vínberjatré út um munninn á manni. (reyndar dreg ég það mjög í efa)

En er eitthvað óhollara að gleypa vínberjasteina en t.d. korn í brauði? Mér er spurn